„REWERS”- NIESZABLONOWY FILM, KTÓRY MOŻE PORUSZYĆ

20 kwietnia odbyło się ostatnie w tym roku spotkanie w ramach projektu Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej, w którym miała przyjemność uczestniczyć młodzież z klas: 2D i 1E naszego liceum.Tym razem mogli oni obejrzeć debiut Borysa Lankosza pt. „Rewers” z 2009 roku.

Niezwykły film, którego nie da się zaszufladkować. Ze zdjęciami Marcina Koszałki, muzyką wybitnego Włodzimierza Pawlika oraz znakomitymi kreacjami aktorskimi Agaty Buzek, Krystyny Jandy, Anny Polony i Marcina Dorocińskiegostaje się on niepowtarzalną refleksją o życiu, które nieustannie czegoś ważnego człowieka uczy.

Akcja rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych – we współczesności oraz jako retrospekcja głównej bohaterki. Przeszłość to samo epicentrum socjalistycznej propagandy oraz kultu jednostki ( Józefa Stalina oraz Bolesława Bieruta) – Warszawa, rok 1952. Sabina, młoda kobieta, niczym niewyróżniająca się z otoczenia,mieszka w kamienicy wraz z mamą i babcią, które nieustannie próbują wydać ją za mąż. Ważnymi aspektami są relacje pomiędzy nimi. Kobiety troszczą się o najmłodszą, lecz stawiają tym samym dziewczynę pod presją, co wcale nie jest konstruktywne. Na co dzień jednak wspierają się, zwłaszcza w trudnych chwilach życiowych. Matka organizuje córce coraz to nowe spotkania z „idealnymi” kandydatami na męża, lecz żaden nie zyskuje uznania w oczach młodej panny. Sabina pracuje w wydawnictwie „Nowina”. Zainteresowana poezją, kreuje socrealistyczne obrazy, dzięki czemu zyskuje pewne względy i przywileje. Prowadzi życie raczej bezbarwne i nudne. Aż do czasu, gdy pewnego wieczoru, wracając do domu, zostaje napadnięta. Z odsieczą przychodzi jej przystojny Bronisław. Z początku wybawca od bandytów, lecz z czasem ktoś znacznie więcej. Mężczyzna oczarował Sabinę i skradał jej serce każdego dnia na nowo. Zakompleksiona i w głębi duszy marząca o kochaniu i byciu kochaną przez mężczyznę, daje się złapać w sidła słodkich słówek i  fałszywych, jak się okazuje, uczuć ze strony Bronisława. Wniósł w jej szare życie nowe barwy. Dziewczyna, ślepo zakochana, zaufała mężczyźnie, nie wiedząc nawet, kim jest. Bronisław wykorzystał jej naiwność i budując relację lojalności względem siebie jako przyszłego męża, chciał ją wykorzystać do swoich celów. Dotyczy to sfery zarówno fizycznej, jak i psychicznej. Kazał donosić jej na własnego szefa, którego szczerze poważała. Znał szczegóły z jej życia, o których sama Sabina mówiła ,że „ nawet diabeł nie może tego wiedzieć”. Pokazuje to, jak niebezpieczny dla niej był ten człowiek. W pewnym momencie zrozumiała, że zagraża on także jej rodzinie i  pod wpływem emocji, pomimo uczuć, jakimi go darzyła, otruła swego wybranka.  Relacja ta wiązała się  jednak  z poważnymi konsekwencjami. Zabiła człowieka, więc zaburzyło to jej psychikę, ale najbardziej znaczący okazał się fakt, że nosiła w łonie jego dziecko. Ważną postacią w filmie jest również babcia. Starsza kobieta, świadoma przemijalności życia oraz swojego wieku, zachowuje zaskakujący spokój.  Nieraz nawet żartuje z najbardziej poważnych spraw. W interpretacji nie można pominąć samego tytułu. Awers i rewers, czyli dwie strony monety – rodzinnego skarbu z wielkim poświęceniem ukrywanego przed władzą, dwa wymiary ludzkiej natury – dobro i zło, nie da się przed nimi uciec, można jedynie próbować dokonywać właściwych wyborów.

Znaczna część uczniów biorących udział we wszystkich projekcjach filmowych podkreślała, że ten seans był najciekawszy ze wszystkich propozycji kina polskiego przewidzianych w tym roku szkolnym i okazał się świetnym podsumowaniem cyklu.

Klaudia Wołosz/I E, Aleksandra Kościelna/II D