„Czas pożegnań” – klasa III B

Tak niedawno poznawałam 30-osobową grupę młodych i (we wrześniu 2018) lekko przestraszonych ludzi. Bardzo dobrzy absolwenci gimnazjów, pełni zapału do nauki, otwarci na świat i spragnieni nowych doświadczeń – uczniowie klasy wtedy I B o profilu językowym!

Były wielkie plany dotyczące integracji klasy, wycieczek, międzynarodowej wymiany uczniowskiej, projektów językowych, konkursów, imprez klasowych, szkolnych i towarzyskich…
Niestety wiele z nich pokrzyżowała pandemia. Nikt nie przypuszczał, że w ciągu 10 miesięcy będziemy spotykali się jedynie w Internecie. Nikt nie wierzył, że może nie odbyć się studniówka! Ja bardzo żałuję, że nie mieliście okazji gościć w swoich domach niemieckich kolegów i spędzić kilku dni w Löhne.
Ale nie warto rozpamiętywać tego, co było złe i żałować tego, co nas ominęło . To powoduje jedynie zgorzknienie.
A przecież mimo niesprzyjających okoliczności udało się Wam nawiązać przyjaźnie, zbudować dobrze współpracującą grupę ludzi, którzy okazują sobie życzliwość i pomagają w razie potrzeby.
Mimo zdalnego nauczania zdobyliście dużo wiedzy i nabyli nowych umiejętności. Wykorzystywaliście wiele okazji, aby rozwijać swoje talenty i poszerzać horyzonty.
Dziękuję Wszystkim za codzienne tworzenie dobrej atmosfery i zaangażowanie w życie klasy i szkoły.
Z przyjemnością wspominam wspólną zabawę podczas imprezy integracyjnej w Białym Borze, zainteresowanie, z jakim zwiedzaliście Lwów, czy rozmowy podczas klasowych spotkań opłatkowych…
Dziękuję samorządowi klasowemu za współorganizację tych i innych imprez. Julio R., Karolino S., Julio K., Simono – zawsze mogłam na Was polegać!
Dziękuję członkiniom grupy tanecznej, która swoim długo przygotowywanym i perfekcyjnym występem uświetniła obchody 30-lecia naszej szkoły partnerskiej w Niemczech. Nicole, Gabrysiu J., Magdo – mam nadzieję, że było to dla Was niezapomniane przeżycie.
Dziękuję finalistom ogólnopolskiego konkursu Turbolandeskunde. Eryko, Liwio, Adrianie – jestem dumna z sukcesu, który zwieńczył Wasze zgłębianie wiedzy o Szwajcarii.
Dziękuję grającym i śpiewającym dziewczynom, które wzięły udział w Dniu Języka Niemieckiego. Kamilo, Gabrysiu J., Oliwio, Paulino – fantastycznie wykonałyście piosenkę „99 Luftballons”.
Dziękuję Wszystkim, za to że z zapałem zaangażowaliście się w przygotowanie stoiska niemieckiego podczas dnia języków obcych oraz pomagali mi organizować różne konkursy.
Współpraca z Wami była przyjemna i dostarczyła mi wiele satysfakcji.
Przez 3 lata (prawie)codziennie spotykaliśmy się na lekcjach języka niemieckiego. Cieszyły mnie Wasze postępy w posługiwaniu się tym językiem, ochocze wykonywanie coraz trudniejszych zadań, zadawane pytania, stały wzrost kompetencji komunikacyjnych.
Jestem dumna z dziewcząt, które ambitnie zdecydowały się na wybór j. niemieckiego na poziomie rozszerzonym. Nicole, Eryko, Liwio, Wiktorio, Dominiko, Adrianno, Łucjo, Magdo, Kornelio, Emilio – Viel Erfolg! Ich glaube an Euch!
Moi Drodzy, Dzieci (!!!), mam nadzieję, że doświadczenia wyniesione z nauki w Liceum będą procentować w Waszym dalszym życiu, a nawiązane tu przyjaźnie i znajomości przetrwają długie lata. Życzę Wam wielu sukcesów, rozsądku w wyborze stawianych sobie celów i wytrwałości w realizacji tych najważniejszych!
Anna Kozioł

Drodzy Uczniowie!
Dziękując za wspólne chwile, życzę Wam jak najwyższych wyników z egzaminów maturalnych, spełnienia marzeń i realizacji zamierzonych celów.
Bożena Rodzeń

Autorefleksja Anna Mądry
To co nieuniknione musiało kiedyś nastąpić. Po niespełna dwóch latach wspólnej, anglojęzycznej przygody owitej COVID 19, przyszło nam powiedzieć sobie „Do widzenia”. Ten czas był dla mnie niezwykle ważny, gdyż byliście moim pierwszym maturalnym rocznikiem, od którego tak wiele się nauczyłam, za co Wam bardzo dziękuję. Dziękuję również za to, iż zaakceptowaliście mnie i byliście dla mnie wsparciem, zwłaszcza w tych pierwszych miesiącach mojej pracy. Jestem Wam wdzięczna również za to, iż utwierdziliście mnie w przekonaniu, że warto się angażować oraz poświęcać czas w budowanie relacji z drugim człowiekiem. Nigdy nie zapomnę naszego wspólnego, międzynarodowego projektu „Virtual Culture Trip 2020”, gdzie wykazaliście się niesamowitą kreatywnością i udowodniliście, że niemożliwe nie istnieje. Dziękuję Wam za to, iż jako grupa byliście moim rozwojem osobistym i motywacją do pracy. Chociaż nie raz, nie dwa miałam kryzysy, zwłaszcza wtedy, gdy nie widziałam efektów swojej pracy. Jednak my doskonale siebie znaliśmy i każdy starał się jak najszybciej naprawić swój błąd (przecież wszyscy jesteśmy tylko ludźmi). Dziękuję Wam również za akceptowanie moich inicjatyw. Nawet nie wiecie jak bardzo się bałam wychodzić z jakąkolwiek z nich. Wielokrotnie bałam się tak, jak jeszcze nigdy przedtem. Bo pewnie łatwiej byłoby, gdybym się tak nie zaangażowała. Na pewno to pożegnanie nie byłoby dla mnie tak trudne… Ale w życiu nie chodzi o to, by było łatwo, ale wartościowo. Cytując N. V. Peal’a „Nic, co ma wielką wartość w życiu, nie przychodzi łatwo.”
Bo widzicie, ja mam świadomość, że jestem jednym z wielu nauczycieli, którzy się pojawili i pojawią na Waszej edukacyjnej drodze. Chcę jednak żebyście wiedzieli, że Wy dla mnie nigdy nie będziecie jednymi z wielu. Jesteście dla mnie kimś szczególnym i zawsze będę Was wspominać z sentymentem, śpiewających „Happy birthday Mrs Clever”.
I już prawie na sam koniec chcę Wam powiedzieć, żebyście byli odważni. Nie traćcie wiary w swoje możliwości i tego Wam życzę nie tylko na czas egzaminu dojrzałości ale na całe, przyszłe życie.
„Obiecaj sobie, że zawsze będziesz pamiętał o tym, że jesteś bardziej odważny niż w to wierzysz, silniejszy niż Ci się wydaje i bardziej mądry niż myślisz.” (Kubuś Puchatek).
AND REMEMBER: ‘The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams’
Eleanor Roosvelt